۱۳۸۹ آبان ۲۳, یکشنبه

شعر دوم...

...


دوستت داشته ام

از ازل تا به ابد

غم پر اندوه دلت را

بر دل من بنشان

بي تو با خاطره ات خوابي است

و بر اين چشم پريش مرهم نابي است

منم آن شاخه زنبق اما

آن طراوت از توست

كلبه ات كعبه آمال من است

با تو من آمده ام

چون در اين ره تو مرا همراهي

اي دو چشمت روشن

قلب تو قبله من

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر